Het verhaal rond pre of post consumenten afval bij kunststofverpakkingen

Pre vs post consumentenafval : wat is het verschil?

Laten we beginnen met het verschil uit te leggen tussen pre en post consumentenafval. Het woord zelf onthult al heel wat, we hebben het namelijk over afval voor consumptie en afval na consumptie.

Pre-consumer waste is afval dat wordt ingezameld na de productie, maar voor het de eindklant bereikt. Het is dus gemaakt van afval van de fabrikant dat om de een of andere reden nooit bij de consument terechtkwam. Een mooi voorbeeld om dat wat meer te verduidelijken is het volgende. Bij het maken van een draagtas blijven er restjes over, denk bijvoorbeeld aan snijverlies van plastic om tot een mooi recht zakje te komen. Die restjes verwerken fabrikanten opnieuw in iets nieuws. Op die manier zorgen ze ervoor dat elk soort restafval geëlimineerd wordt.
Post-consumer waste is afval dat verzameld wordt nadat de eindklant het product geconsumeerd heeft. Plastic blisterverpakkingen die in de PMD zak belanden zijn daarvan een goed voorbeeld. Hier gaat het dus eigenlijk om al het PMD afval dat afgevoerd wordt naar een sorteerinstallatie. De gesorteerde materialen worden vervolgens afgevoerd naar recyclagebedrijven, die er op hun beurt nieuwe grondstoffen van maken.

De herkomst van pre consumer afval is 100% verifieerbaar, waardoor je dus zeker weet welk materiaal er gebruikt wordt. Dit kent vooral enorme voordelen op vlak van voedselveiligheid, gezien je hier zekerheid en garanties kan geven. Bij gebruik van pre consumer afval behoud je de transparantie van de verpakking, alsook de kwaliteit. Je kan heel eenvoudig naar een 100% recyclaat gaan. Daarenboven voorkom je extra afvalstromen aan de bron en heb je niet te maken met een verzwarend transportvraagstuk.

Een nadeel dat vaak wordt toegewezen aan pre consumer afval is dat het niet echt om een gerecycleerd product gaat, gezien het niet wezenlijk bijdraagt aan de oplossing van het post consumer afval. Consumenten leggen minder snel de link met een gerecycleerd product doordat het geen afval is die uit hun handen komt, m.a.w. het heeft nog geen volledige cyclus doorlopen van grondstof tot een eindproduct dat gesorteerd wordt.

Bij post-consumentenafval ligt dat anders. Post-consumenten afvalmaterialen komen na gebruik door consumenten in aanmerking voor recyclage. Aan het einde van de levensduur van een product wordt het afval, normaal gesproken, achtergelaten voor het recyclingproces. Op die manier verklein je de groeiende afvalberg en verminder je de hoeveelheid afval die bijvoorbeeld in de oceaan kan terecht komen. Het benadert dus veel meer datgene wat consumenten verstaan onder een gerecycleerd product.

Maar ieder voordeel heeft zo ook z’n nadeel. Doordat dit een combinatie is van verschillende afvalmaterialen, bekom je bijna nooit meer een transparante verpakking. Er worden namelijk heel wat plastic verpakkingen samen gegooid, en die verpakkingen bevatten vaak bedrukkingen in verschillende kleuren. Daarnaast kan je voor het vervaardigen van verpakkingen niet naar 100% post consumer gerecycleerd materiaal gaan. Je hebt altijd wat virgin materiaal nodig om de kwaliteit van het eindproduct te garanderen. Desondanks het gebruik van virgin materiaal, zal het eindproduct minder transparant én sterk zijn dan wanneer pre consumer afval ingezet wordt. Ook kan je deze verpakkingen niet zomaar gebruiken voor direct contact met voeding, geneesmiddelen, etc. De reden? Je kan de herkomst van het materiaal niet achterhalen. Hier dient eerst een analyse op het materiaal te gebeuren, voor we er terug voedselverpakkingen willen maken. Tot slot moet het post consumer afval verzameld worden en getransporteerd worden. Dat transport gaat veelal naar het buitenland om het te laten hergranlueren. Er komen dus extra transportstromen op gang om het gerecycleerde materiaal terug naar de oorspronkelijke fabrikanten te voeren, want lokaal kunnen we deze stromen nog niet steeds voldoende verwerken. Maar waar staan we dan op vlak van ecologische voetafdruk?

Dat we al de goede richting uitgaan om milieuvriendelijke alternatieven voor plastic in te zetten, dat is zeker. Als we onszelf de vraag stellen wat duurzamer is, dan komen we momenteel een stukje dichter bij post consumer afval. Omdat we zo de bestaande afvalberg het best kunnen verkleinen. Echter is het noodzakelijk om steeds de voor- en nadelen tegenover elkaar af te wegen. Alleen zo blijven we werken aan een duurzaam model waarin we onze gebruikte materialen optimaliseren en streven naar een volledig circulaire economie.