PPWR: De nieuwe Europese verpakkingsregels, wat betekenen ze voor jou?

De verpakkingsindustrie staat op het punt flink opgeschud te worden. Met de komst van de Packaging and Packaging Waste Regulation (PPWR) scherpt de Europese Unie de regels voor verpakkingen aanzienlijk aan. Minder afval, meer hergebruik en striktere recyclingnormen worden de nieuwe standaard. Dat klinkt als een flinke uitdaging, en dat is het ook. Maar het biedt ook kansen voor innovatie en duurzamere verpakkingsoplossingen. In deze blog duiken we in de kern van de PPWR en laten we zien hoe Marisan en zijn klanten zich hierop voorbereiden.

Minder verpakkingsafval: geen overbodige lagen en een verbod op ‘onnodige verpakkingen’.
Meer hergebruik en recycling: verpakkingen moeten makkelijker te recyclen zijn en sommige sectoren moeten overstappen op herbruikbare verpakkingssystemen.
Gebruik van gerecycled materiaal: plastic verpakkingen moeten straks een minimaal percentage gerecycled materiaal bevatten.
Eén Europese wetgeving: geen wirwar van nationale regels meer, maar duidelijke richtlijnen voor alle bedrijven die verpakkingen produceren of gebruiken.

De eerste grote veranderingen gaan vanaf 2030 in, met verdere aanscherpingen in 2035. Bedrijven moeten dus nú al stappen zetten om te voldoen aan de nieuwe eisen.

1. Striktere eisen voor recycleerbaarheid

Vanaf 2030 gelden er strengere eisen voor de recycleerbaarheid van verpakkingen. Dit betekent dat:

Materialen makkelijker te recyclen moeten zijn.
Verpakkingen die niet goed in bestaande recyclingsystemen passen, van de markt moeten verdwijnen.
De ‘Design for Recycling’-richtlijnen in werking treden. Dit houdt in dat een verpakking niet alleen theoretisch recyclebaar moet zijn, maar ook effectief gerecycled kán worden. En dit is nu vaak niet het geval.

1. Papieren verpakkingen en de EUDR

Naast de PPWR komt er nóg een Europese wet aan die papierproducenten hoofdpijn zal bezorgen: de EU Deforestation Regulation (EUDR). Deze wet vereist dat papierproducenten exact vermelden van welke boomsoorten en uit welke regio’s het papier afkomstig is.

Dat klinkt goed in theorie, maar in de praktijk is dit vrijwel onmogelijk. Papier wordt vaak geproduceerd in silo’s waar houtpulp van wel 60 verschillende boomsoorten gemengd wordt. Leveranciers kunnen daardoor nauwelijks achterhalen welke bomen uiteindelijk in het papier terechtkomen. Dit zorgt voor grote administratieve uitdagingen en mogelijk zelfs leveringsproblemen.

2. Voedings- en dierenvoedingsverpakkingen

Voor (dieren)voedingsproducten zijn verpakkingen niet alleen bedoeld om duurzaam te zijn, maar ook om het product veilig en vers te houden. Veel voedselverpakkingen hebben daarom speciale barrièrelagen die beschermen tegen vocht, lucht en bacteriën. Deze barrièrelagen bestaan vaak uit meerdere materialen, zoals plastic met een aluminiumcoating of gecoate kartonnen verpakkingen. Dit maakt recycling lastiger. De uitdaging voor deze industrie is om verpakkingen te ontwikkelen die zowel voedselveilig als recyclebaar zijn, en dat is makkelijker gezegd dan gedaan.

1. Overstap naar monomateriaal verpakkingen

Eén van de belangrijkste aanpassingen die wij doorvoeren, is de overgang naar monomateriaal verpakkingen. Wat houdt dat in? Veel verpakkingen bestaan uit verschillende materialen (bijvoorbeeld plastic en aluminium), waardoor ze moeilijk te recyclen zijn. Door over te stappen op monomaterialen (bestaande uit één materiaal) maken we verpakkingen eenvoudiger te recyclen en beter geschikt voor de circulaire economie. Zo hebben we bijvoorbeeld al papieren zakken met papieren koordjes en lushandvaten in ons aanbod. And more to come!